top of page

Այն, ինչին մենք արժանի ենք

27.07.2023



Անկեղծ ասած, սկզբում ցանկություն չունեինք մեկնաբանելու Փաշինյանի վերջին ասուլիսը։ Մենք ուժասպառ էինք այդ ամենից։ Բայց հետո ամաչեցինք մեր ամբարտավանությունից։ Ի վերջո, նա դեռ մեր վարչապետն է: Ուստի որոշեցինք լսել, թեև որոշ դժկամությամբ։


Ցավոք սրտի, Փաշինյանի հայտարարությունները դժվարամարս են. դրանք գործնականության պակաս ունեն և բավականին վտանգավոր են։ Հարևան երկրների հետ խաղաղության և բարեկամության մասին նրա կրկնվող խոստումները հնչում են որպես փչացած սկավառակ:


Ինչ վերաբերում է Արցախին, դա զգայուն թեմա է։ Թույլ տվեք մեջբերել վարչապետին. «Հայաստանը չի կարող որոշել Լեռնային Ղարաբաղի ժողովրդի ճակատագիրը։ Լեռնային Ղարաբաղի ներկայացուցիչներն իրենք պետք է բանակցեն Ադրբեջանի հետ»։


Բայց մեզ համար դժվար է նույնիսկ խոսել այդ մասին:


Ներքաղաքական հարցերում Փաշինյանը հերքում է որևէ քաղբանտարկյալի առկայությունը և չի պնդում, որ առնչություն չունի որոշ անձանց ձերբակալություններին։ Նա նույնպես մտածում էր հրաժարական տալու մասին, բայց նրան համոզեցին մնալ հանուն Հայաստանի կայունության։


Ինչ վերաբերում է քաղցած արցախցիներին, ապա Փաշինյանի՝ աջափսանդալի համար սմբուկի մասին հիշատակումը տարօրինակ ու անզգա անալոգիա էր:


Եզրափակելով, կարծում ենք, որ Փաշինյանը չի վախենում արդարադատությունից. փոխարենը, նա կարող է թեթևացած զգալ դրան դիմակայելու համար: Նրա խոսքերն ու գործողությունները ունեն հետևանքներ, և նրա համար կենսական նշանակություն ունի դա գիտակցելը:


Նայեցինք, որովհետև մենք ազգովի արժանի ենք նման ղեկավարի: Ցավալի է, բայց փաստ...

Комментарии


«Քոչարյանին ասացի՝ ժողովուրդը ձեզ ատում է». Հարութ Սասունյանը՝ Քըրք Քըրքորյանի համեստության, մեր անփառունակ ոչ վաղ անցյալի և վտանգավոր ներկայի մասին | «Զրույցներ հայության մասին»

bottom of page