Ինչո՞ւ է Ադրբեջանը գերության մեջ է պահում Արցախի նախկին ղեկավարներին, ի՞նչ վկայություններ են նրանցից կորզվում Հայաստանի դեմ
28.12.2023
2023 թվականի դեկտեմբերի 26-ին Կարմիր Խաչի միջազգային կոմիտեի (ԿԽՄԿ) ներկայացուցիչները Բաքվում կալանավորված Արցախի նախկին ղեկավարներին հանձնել են Հայաստանից իրենց հարազատների ուղարկած ծանրոցները։ Այս իրադարձությունը լայն հասարակական ընդվզում առաջացրեց Հայաստանում, որտեղ շատերը կարծում են, որ Արցախի նախկին ղեկավարները ապօրինի են ձերբակալվել և գտնվում են Ադրբեջանի իշխանությունների ճնշման տակ։
Սակայն այս իրադարձությունը, ըստ երևույթին, ունի շատ ավելի խորը նշանակություն, որն ուղղակիորեն կապված է Հայաստանի նկատմամբ Ադրբեջանի ռազմավարական նպատակների հետ։
Հայկական պետականությունը քանդելու Ադրբեջանի ռազմավարությունն ուղղակիորեն կապված է Արցախի նախկին ղեկավարների գերության մեջ գտնվելու փաստի հետ։ Բաքուն կարծում է, որ առանց Երևանի ռազմական, քաղաքական և տնտեսական օգնության Արցախը չէր կարողանա գոյություն ունենալ 1994 թվականից ի վեր և արդյունավետ պայքարել ադրբեջանական ագրեսիայի դեմ։ Ըստ այդմ, Ադրբեջանի հիմնական նպատակը շարունակում է մնալ հենց Հայաստանի առավելագույն թուլացումը՝ ընդհուպ հայկական պետականության վերացում։
Այս նպատակին հասնելու համար Ադրբեջանը պետք է Արցախի նախկին ղեկավարներից հստակ վկայություն ստանա, որ Հայաստանի իշխանությունները առանցքային դեր են ունեցել Արցախի պետական-իրավական կարգի ձևավորման, ամբողջ Արցախի պետականության կայացման գործում։ Դա Ալիեւին հնարավորություն կտա Հայաստանից փոխհատուցում պահանջել։ Սա կարող է նաև Ադրբեջանին հիմնավորել Հայաստանի ռազմաքաղաքական ղեկավարության տարբեր տարիների ներկայացուցիչներին Ադրբեջանին արտահանձնելու պահանջը։
Հայ քաղաքական դասը դա կարծես թե չի հասկանում։ Նա չի հասկանում, որ Արցախի նախկին ղեկավարներին գերության մեջ պահելը Հայաստանի թուլացման մանրակրկիտ ծրագրված գործողության մի մասն է։
Ադրբեջանն ու նրա թիկունքում կանգնած Թուրքիան չեն թաքցնում իրենց նպատակները։ Նրանք բացահայտ հայտարարում են հայկական պետականությունը ոչնչացնելու իրենց մտադրության մասին։ Ուրիշ բան, որ ժամանակ առ ժամանակ փորձում ենք ինքներս մեզ խաբել։ Մենք փորձում ենք ինքներս մեզ համոզել, որ «մեզ տանելու են», որ «միջազգային հանրությունը մեզ կփրկի», կամ հենց այն փաստը, որ «մեր պետությունը ՄԱԿ-ի անդամ է» մեզ կփրկի...
Ականատես ենք հավաքական, ազգային ու զանգվածային ինքնախաբեության եզակի դեպքի. Մտածեք վերը նշված բոլորի և այն հետևանքների մասին, որոնք սպասում են մեզ բոլորիս:
