top of page

Մեր խեղճուկրակ կինոն

6 мая 2020 г.
2 мин. чтения

06.06.2020, ԵՐԵՎԱՆ

Թվում է, թե մենք վաղուց արդեն պիտի ըստ ամենայնի ներկայացնեինք ցեղասպանության թեման հայկական ֆիլմերում՝ հենվելով հարյուրավոր վերապրածների հուշերի ու վկայությունների վրա։ Գրական ստեղծագործություններն էլ բազմաթիվ են ու բազմաբնույթ։ Սակայն մեր տառապյալ ժողովրդի ճակատագրին առնչվող հզոր ու դաստիարակչական ֆիլմի սպասելիք չենք կարող ունենալ, ցավոք։

Հայոց ցեղասպանության ճանաչման գործընթացին լծված մեր ժողովրդի համար այդ կարևորագույն թեման առայժմ արծարծելն անգամ հղի է պարտությամբ գաղափարախոսական դաշտում։ Հզոր ռեժիսորների և բազմահմուտ սցենարիստների մի ամբողջ փաղանգ է պետք այդ մեծ թեմային անդրադառնալիս։ Առայժմ չունենք այդպիսի փաղանգ... Այս պահին ոչ մեծ ռեժիսոր ունենք՝ հմուտ ու զարգացած, փաստերին քաջատեղյակ, և ոչ էլ խելքը գլխին սցենարիստ (վկա մեր ցածրաճաշակ սերիալները)։ Դրսում նկարված մի քանի ֆիլմերն էլ ասելիքն ապահովել են՝ շնորհիվ համաշխարհային հռչակ ունեցող դերասանների փայլուն խաղի։ Բայց ՀՀ-ն այս պահին շատ հեռու է պատմական անցքերրն ըստ ամենայնի լուսաբանող իսկական կինեմատոգրաֆ ունենալու հեռանկարից։


Պրն Անանյան, վերցնենք, օրինակ, Ձեր նշած՝ «Մարդու ճակատագիրը» հրաշալի ֆիլմը, որով բազում սերուդներ են դաստիարակվել։ Շոլոխովի պատմվածքը հիանալի ֆիլմի վերածելու համար Բոնդարչուկի ռեժիսորական և դերասանական հզոր տաղանդն էր անհրաժեշտ ունենալ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասին վրացիների նկարած հոգեբանական փայլուն ֆիլմը՝ «Զինվորի հայրը», նույնպես հրաշալի էր՝ փայլուն ռեժիսուրայով և դերասանական խաղով։ Մերոնց նկարած «Զինվորն ու փիղը» արդյո՞ք համարժեք էր՝ թեկուզ և Մհեր Մկրտչյանն էր գլխավոր դերում։


Բայց չէ՞ որ 600 հազար հայ երիտասարդի պատերազմ ճանապարհած ՀԱՅ ՄԱՐԴԸ ավելին կարող էր ակնկալել իր կինեմատոգրաֆիստներից։


Մի խոսքով՝ ցավալի իրողություն է, որ պատմական անցքերին անդրադառնալու շնորհք հայ կինեմատոգրաֆն առայժմ չունի։ Հայ մարդուն առայժմ 19-րդ դարի վեպերը նորովի ներկայացնելու ճաշատեսակն է միայն հրամցվում՝ ապացուցելու համար, որ մարդկային թուլություններն ու բարոյականությունը վերջին 150 տարում նույնն են։ Վատ չէ, իհարկե։ Բայց հիմա ո՞վ պիտի ֆիլմեր ստեղծի մեր չքնաղ էպոսի՝ աշխարհի ամենաշքեղ ազգային դյուցազներգության թեմայով՝ հզոր սերունդ ու քաղաքացի դաստիարակելու առաքելությամբ։ Փարաջանով առաջիկայում հազիվ թե ունենանք...


ՋԵՄՄԱ ԲԱՌՆԱՍՅԱՆ

 
 

Yerevan Online Mag.-ը հայկական անկախ ինտելեկտուալ առցանց հանդես է մարդկանց, ժամանակի և նրանց միջև ձգվող անտեսանելի կապերի մասին։ Մի անուն, մի դրվագ, մի երևույթ երբեմն բավական են, որ բացվի ամբողջ մի դարաշրջան իր մթնոլորտով ու թաքուն իմաստներով։ Մեր նյութերը գալիս են աշխարհի տարբեր կողմերից՝ Հայաստանից, Եվրոպայից և Միացյալ Նահանգներից։ Նուրբ հետքերից աստիճանաբար ուրվագծվում է հայկական աշխարհը։​

​

Գլխավոր խմբագիր՝ Տաթև Սարգսյան; թղթակիցներ՝ Արմեն Հովհաննիսյան, Արտակ Աբրահամյան, Աննա Սարգսյան, Սարգիս Աբրահամյան, Լևոն Արամյան, Անի Սահակյան, Աշոտ Պողոսյան (ԱՄՆ), Թամար Հովհաննիսյան (Ֆրանսիա):

​

Yerevan Online Mag.-ը անկախ լրատվամիջոց է, որը պատկանում է իր լրագրողներին և կառավարվում է խմբագրական թիմի կողմից։ Լրատվամիջոցը չի պատկանում պետական կառույցների, քաղաքական կուսակցությունների, գործարար խմբերի կամ արտաքին ներդրողների։ Այն չի ընդունում վճարումներ խմբագրական որոշումների, նյութերի հրապարակման կամ խմբագրական դիրքորոշման փոփոխության դիմաց։ Խմբագրության գործունեությունը ֆինանսավորվում է բացառապես անկախ լրագրությանն աջակցող դրամաշնորհային ծրագրերի միջոցով։ Դրամաշնորհատուները չեն մասնակցում թեմաների ընտրությանը, նյութերի պատրաստմանը կամ խմբագրական քաղաքականության ձևավորմանը։

​

Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են: Yerevan Online Mag.-ի հրապարակումների մասնակի կամ ամբողջական օգտագործման ժամանակ հղումը կայքին պարտադիր է: Կայքում արտահայտված կարծիքները կարող են չհամնկնել խմբագրության տեսակետի հետ: Գովազդների բովանդակության համար կայքը պատասխանատվություն չի կրում:

​

www.yerevan.online

0012 Երևան, Հ. Քոչարի 16

Էլ. հասցե՝ info@yerevan.online

​

Copyright © 2019-2026 Yerevan Online Magazine. All rights reserved.

​

bottom of page