Որքա՞ն կարելի է աստվածացնել Սերգեյ Սմբատյանին, մի քիչ էլ հիշեք հանճարեղ Արմեն Սմբատյանի մասին
21.08.2023
Դիրիժոր Սերգեյ Սմբատյանի և նրա հոր՝ նախկին դեսպան Արմեն Սմբատյանի ձերբակալությունը հույզերի և քննարկումների փոթորիկ առաջացրեց հասարակության մեջ։ Շատ ձայներ արտահայտում են վրդովմունք ու տարակուսանք՝ ինչպե՞ս կարելի էր ձերբակալել նման մեծություններին, նշանավոր գործիչներին։ Այնուամենայնիվ, կարևոր է օբյեկտիվորեն նայել իրավիճակին և հասկանալ, որ իդեալականացումը կարող է խեղաթյուրել իրականությունը:
Նման դեպքերը, երբ հասարակական գործիչները հայտնվում են իրավապահ մարմիններում, միշտ էմոցիոնալ արձագանքներ են առաջացնում հասարակության մեջ։ Այս դեպքում Սերգեյ Սմբատյանի՝ որպես ականավոր դիրիժորի, իսկ նրա հոր՝ նախկին դեսպանի իդեալականացումը հանգեցրեց իրավիճակի թյուրիմացության։ Հասարակության արձագանքը դատապարտելու փոխարեն արժե օբյեկտիվորեն դիտարկել փաստերը։
Հարկ է հիշեցնել, որ իրավական պետությունում յուրաքանչյուր մեղադրյալ ունի արդար դատաքննության իրավունք։ Անմեղության կանխավարկածը երաշխավորում է, որ անձի մեղքը կապացուցվի միայն դատարանում՝ վերջնական ապացույցների հիման վրա։ Այսպիսով, հասարակությունը պետք է զերծ մնա պարապ եզրակացություններից մինչև դատավարության ավարտը։
Արվեստը, ինչպիսին երաժշտությունն է, մշակութային ժառանգության կարևոր մասն է և հարստացնում է մեր կյանքը: Սակայն դա չպետք է պատրվակ ծառայի օրենքի հնարավոր խախտումներն անտեսելու համար։ Հասարակական գործիչներից նույնպես պահանջվում է պահպանել օրենքները, ինչպես սովորական քաղաքացիները:
Հասարակական գործիչների իդեալականացումը հանցագործություններին ներգրավվելու դեպքում կարող է խեղաթյուրել իրավիճակի ըմբռնումը։ Կարևոր է հիշել, որ ոչ ոք օրենքից վեր չէ, և արդարությունը պետք է հասնել իրավական գործընթացի միջոցով: Հասարակությունը պետք է ձգտի օբյեկտիվության և օրենքի նկատմամբ հարգանքի, այլ ոչ թե դատապարտի իրավապահ մարմինների գործողությունները՝ առանց իրադարձությունների մասին լիարժեք տեղեկատվության։
