Սեյրան Օհանյանի կինը՝ մեղադրյալի աթոռին. դատարանի բակում քննարկում էին 50 հազար դոլարանոց «Հերմես» պայուսակը, դահլիճում՝ 625 միլիոն 470 հազար դրամի երկու գործարք

9 ՕԳՈՍՏՈՍԻ, 2026, ԱՐՄԵՆ ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ, YEREVAN ONLINE Mag.-ի ԹՂԹԱԿԻՑ 

2026 թվականի մարտի 16-ին Հակակոռուպցիոն դատարանի բակում Ռուզաննա Խաչատրյանին նախ պայուսակի մասին հարցրին։ Փարիզում արված լուսանկարներում այն նմանեցրել էին կոկորդիլոսի կաշվից, մոտ 50 հազար դոլար արժողությամբ «Հերմեսի»։ Խաչատրյանը կանգնած էր այն շենքի առաջ, որտեղ քիչ անց պիտի նստեր մեղադրյալի տեղում։ Պատասխանեց կատակով։ Թող «կոկորդիլոսագետները» հավաքվեն ու պարզեն։ Մաշտոցի պողոտայի սկզբից մինչև Մատենադարան այդ ձևի պայուսակներ կան, ասաց նա։ Վրան «Հերմես» գրված չէ։ Ֆինանսական կամ անտիկ արժեք էլ չունի։

Տեսախցիկներում մնաց պայուսակը։ Դահլիճում թիվը ուրիշ էր՝ 625 միլիոն 470 հազար դրամ։ Այն կազմված էր Երևանի Նալբանդյան փողոցի երկու գույքի գներից՝ 502 միլիոն 220 հազար և 123 միլիոն 250 հազար դրամ։ Երկու գույքն էլ պաշտոնապես գրանցված էին Խաչատրյանի քրոջ դստեր՝ Աննա Բադալյանի անունով։ Դատախազությունը գրանցումը ձևական է համարում։ Մեղադրանքի համաձայն՝ գույքերը ձեռք էին բերվել Սեյրան Օհանյանի և Ռուզաննա Խաչատրյանի համատեղ ամուսնական կյանքի ընթացքում, տնօրինվում էին նրանց կողմից և փաստացի պատկանում էին պաշտպանության նախկին նախարարին։ Խաչատրյանը դա մերժում է։ Նրա հետ մեղադրյալի աթոռին են Աննա Բադալյանն ու Կարինե Մարգարյանը։ Օգոստոսի 8-ի դրությամբ դատավճիռ չկար։ Երեք կանանց մեղավորությունը հաստատված չէ։

Բակում Խաչատրյանը լրագրողներին առաջարկեց նախաքննական մարմնից պահանջել այն փաստաթուղթը, որով գույքը նախ պատկանել է Սեյրան Օհանյանին, ապա՝ իրեն։ «Եթե ձեզ տան այդ փաստաթուղթը, ես էլ կիմանամ՝ ինչի մասին է խոսքը»,— ասաց նա։ Հարցին, թե ում գույքն է, պատասխանեց՝ գնացեք սեփականատերերից հարցրեք։ Կարինե Մարգարյանի անունը լսելիս ասաց, որ նրա հետ երբևէ գործարք չի արել։ Հիշեց նաև 2018 թվականը։ Իր խոսքով՝ նույն «նվագախումբը» տարիներ շարունակ մեղադրում էր Սեյրան Օհանյանին, հիմա «թալանողը Ռուզաննա Խաչատրյանն է»։ Գործը նա քաղաքական հետապնդում անվանեց և կապեց ընտրությունների նախաշեմի հետ։ Դահլիճում մեղադրանքի առանցքային բայը մեկ ուրիշն էր՝ «կազմակերպել»։

Թղթապանակի առաջին կոշտ ամսաթիվը 2021 թվականի նոյեմբերի 10-ն է։ Երևանի ընդհանուր իրավասության քաղաքացիական դատարանը այդ օրը, ապա նոյեմբերի 23-ին, երկու գույքերի նկատմամբ հայցի նախնական ապահովման միջոց կիրառեց։ Աննա Բադալյանին արգելվեց դրանք տնօրինել։ Սահմանափակումները գրանցվեցին հարկադիր կատարման համակարգում, որոշումը հանձնվեց Բադալյանին։

Դեկտեմբերի 8-ին Ռուզաննա Խաչատրյանը Ֆեյսբուքում գրեց․ «Իմ անունով անշարժ գույք գոյություն չունի»։ Դեկտեմբերի 15-ին Սեյրան Օհանյանը գնաց Գլխավոր դատախազություն՝ ընտանիքի ունեցվածքի ուսումնասիրության նյութերին ծանոթանալու։ Դուրս գալիս ասաց, որ իրենց հայտարարագրածն էլ իրենց ունեցվածքն է։ Նա դեռ չէր հասկացել, թե պետությունը հատկապես որ գույքն է ապօրինի համարում։

Դատախազությունը պնդում է, որ 2021 թվականի դեկտեմբերի 13-ից մինչև 2022 թվականի հունիսի 23-ը Ռուզաննա Խաչատրյանը ղեկավարել է Աննա Բադալյանի և Կարինե Մարգարյանի գործողությունները։ Երկու կանայք կազմել են երկու առուվաճառքի պայմանագիր։ Դրանց վրա գրված էր 2021 թվականի սեպտեմբերի 1։ Այդ ամսաթիվը ավելի քան երկու ամիս առաջ էր նոյեմբերյան արգելանքներից։ Մեկ պայմանագրում նշված էր 502 միլիոն 220 հազար դրամ, մյուսում՝ 123 միլիոն 250 հազար։ Փաստաթղթերը կազմվել էին հասարակ գրավոր ձևով, առանց նոտարական վավերացման։

Ամբողջ վեճը կախված է սեպտեմբերի 1-ից։ Պաշտպանության համար դա իրական պայմանավորվածության օրն է, Կարինե Մարգարյանը՝ իրական գնորդ։ Դատախազությունը պնդում է, որ պայմանագրերը կազմվել են արգելանքներից հետո և թվագրվել ավելի վաղ։ Այդ դեպքում հետագա քաղաքացիական հայցը ստանում էր արդեն գոյություն ունեցող գործարքի հիմք։ Քրեական դատարանը դեռ չի որոշել, թե փաստերն որ տարբերակն են հաստատում։

Ապրիլի 27-ը գործի մեջ երկու տարբեր տարով է կրկնվում։ 2022 թվականի ապրիլի 27-ին Գլխավոր դատախազությունը ապօրինի ծագում ունեցող գույքի բռնագանձման հայց ներկայացրեց։ Պահանջվում էր պետությանը փոխանցել Աննա Բադալյանի անունով գրանցված երկու գույքերի այն մասը, որը, դատախազության հաշվարկով, չէր հիմնավորվում օրինական եկամուտներով։ Պատասխանողների շարքում էին Սեյրան Օհանյանը, Ռուզաննա Խաչատրյանը և նրանց հետ փոխկապակցված համարված մի քանի անձինք։ Հայցում ներառված էին Երևանի երկու հասարակական նշանակության տարածքները, Վահագնի թաղամասի առանձնատունը, «Լեքսուս» ավտոմեքենան և հարյուրավոր միլիոն դրամներ։ Նալբանդյան փողոցի երկու գույքերը շուտով առանձնացան այդ մեծ ցանկից։

2022 թվականի հունիսի 23-ին Կարինե Մարգարյանը քաղաքացիական հայց ներկայացրեց Աննա Բադալյանի դեմ։ Հիմքում սեպտեմբերի 1-ով թվագրված երկու պայմանագրերն էին։ 2023 թվականի ապրիլի 27-ին դատարանը բավարարեց հայցը և ճանաչեց Մարգարյանի սեփականության իրավունքը։ Դատախազությունը հետագայում այդ վեճը արհեստական անվանեց։ Պաշտպանությունը Մարգարյանին ներկայացրեց որպես շուկայականին մոտ գնով գույք գնած բարեխիղճ անձ, որը արգելանքների պատճառով վնաս է կրում։

2023 թվականի օգոստոսի 4-ին Հակակոռուպցիոն դատարանում դատախազ Գևորգ Քոչարյանը թվերը հերթով դրեց սեղանին։ Ինչո՞ւ մոտ 1,3 միլիոն դոլարի գործարքները կնքվեցին հասարակ գրավոր ձևով։ Ինչո՞ւ նոտարական վավերացման հարցը բարձրացավ վեց-յոթ ամիս անց։ Գումարի մեծ մասը դեռ վճարված չէր։ Պայմանագրով վճարումները շարունակվելու էին մինչև 2029 թվականը։ Գույքերից մեկը գրավադրված էր, գնորդը ստանձնել էր վարկի մարումը։ Վճարումները սկսվել էին 2022 թվականի գարնանը։ Դատախազը այդ հերթականությունը կապում էր իր նկարագրած մեխանիզմի հետ։

Կարինե Մարգարյանի ներկայացուցիչ Անահիտ Բեգլարյանը բանակցություններին չէր մասնակցել։ Հստակ պատասխան չտվեց։ Իր տեղեկությամբ՝ գումարը փոխանցվել էր մաս-մաս, իսկ նոտարի մոտ գնալը կապվել էր անհրաժեշտ գումարի կուտակման հետ։ Դատախազը հարցրեց՝ պահպանվե՞լ են վճարումների ստացականները։ Բեգլարյանը պատասխանեց, որ կողմերի միջև եղած գրավոր փաստաթղթերը ոչնչացվել են նոտարական վավերացման պահին։ Այդ նախադասությունից հետո դահլիճում մնացին պայմանագրերի թվերը, վարկի մարումների ժամանակը և թղթերի բացակայությունը։

Քաղաքացիական վեճը դեռ չէր ավարտվել, երբ նույն նյութը մտավ քրեական գործ։ 2026 թվականի փետրվարի 3-ին դատախազը հանրային քրեական հետապնդում հարուցեց։ Փետրվարի 24-ին հաստատված մեղադրական եզրակացությունը ուղարկվեց դատարան։ Փետրվարի 26-ին գործը մուտքագրվեց Հակակոռուպցիոն դատարան և մակագրվեց դատավոր Արամ Գրիգորյանին։

Ռուզաննա Խաչատրյանին մեղադրում են քաղաքացիական գործով ապացույցների կեղծումը կազմակերպելու, արգելանքի տակ գտնվող գույքի նկատմամբ ապօրինի գործողություններ կազմակերպելու և հայտարարագրման ենթակա տվյալները թաքցնելու մեջ։ Աննա Բադալյանին մեղադրում են ապացույցներ կեղծելու և արգելանքի տակ գտնվող գույքն ապօրինի օտարելու մեջ։ Կարինե Մարգարյանին՝ կեղծմանը մասնակցելու և օտարմանն օժանդակելու։

Հայտարարագրային մեղադրանքը վերաբերում է 2022-2024 թվականներին։ Այդ տարիներին Սեյրան Օհանյանը պատգամավոր էր։ Օրենքը նրա ընտանիքի չափահաս անդամից պահանջում էր ներկայացնել սեփական գույքի, եկամուտների և ծախսերի տվյալները։ Մեղադրանքի համաձայն՝ Խաչատրյանը հայտարարագրերից դուրս է թողել հենց այդ երկու գույքը։ Մեղադրանքի մեջ չհայտարարագրված գույքի չափը գնահատվում է որպես առանձնապես խոշոր։ Խաչատրյանը կրկին հարցնում է՝ ուրիշի անունով գրանցված և ուրիշին վաճառված գույքը ինչպե՞ս պիտի հայտարարագրեր որպես իրենը։ Գրանցման վկայականներում մեկ անուն է։ Մեղադրանքի նյութերում՝ փաստացի տնօրինման և շահառու պատկանելության պնդում։ Դատարանը դեռ չի գնահատել այդ պնդումների ապացուցողական ուժը։

Մարտի 16-ի նիստում առաջին վեճը վաղեմության մասին էր։ Աննա Բադալյանի պաշտպան Ինեսա Պետրոսյանը պահանջեց դադարեցնել քրեական հետապնդումը։ Նրա խոսքով՝ Բադալյանի նկատմամբ փաստացի հետապնդումը սկսվել էր 2023 թվականի դեկտեմբերի 1-ին, երբ նրան կանչել էին որպես վկա, բայց ծանուցել կասկածյալի պարտականությունների մասին։ Պաշտպանի հաշվարկով՝ մեղսագրվող արարքների ծանրությունն ու անցած ժամկետը վաղեմության հիմք էին տալիս։ Դատախազը հակադարձեց՝ հանրային հետապնդումը հարուցվել է 2026 թվականի փետրվարի 3-ին։ Հայկ Ալումյանը միացավ պաշտպանական առարկությանը։ Դատավոր Արամ Գրիգորյանը միջնորդությունը մերժեց։

Նույն օրը Խաչատրյանը քաղաքացիական հայց ներկայացրեց Հանրային հեռուստաընկերության դեմ՝ պատիվն ու արժանապատվությունը հրապարակային զրպարտությունից պաշտպանելու պահանջով։ Հաջորդ հայցը Հայաստանի Հանրապետության դեմ էր՝ ի դեմս Քննչական կոմիտեի։ Նա պահանջում էր ճանաչել անմեղության կանխավարկածի խախտումը և փոխհատուցել ոչ նյութական վնասը։ Քրեական դատարանում նրանից պատասխան էին պահանջում։ Երկու քաղաքացիական գործերով պատասխան էր պահանջում ինքը։

Մայիսի 12-ին դահլիճում խոսքը հասավ նրա դստերը։ Հայկ Ալումյանը խնդրեց փոխել Խաչատրյանի նկատմամբ կիրառված բացակայելու արգելքը, որպեսզի նա մեկնի արտերկրում սովորող երեխայի մոտ։ Պաշտպանը խոսեց քննությունների շրջանում ծանր սթրեսի և ծնողներից բաժանված լինելու մասին։ Դատարանը մերժեց խնդրանքը։ Նույն հարցը քննարկվել էր տասնմեկ օր առաջ, նոր հանգամանք չէր ներկայացվել։ Խաչատրյանը դեմ էր նաև, որ իրեն լուսանկարեն նիստի ժամանակ։ Հրապարակման համար նրա լուսանկարը վերցրին Ֆեյսբուքից։

Հունիսի 18-ի համար նույն թիվ 4 դահլիճում ևս մեկ դռնբաց նիստ էր նշանակված։ Օգոստոսի 8-ի դրությամբ քննությունը շարունակվում էր։ Պայուսակի մասին հարցերը մնացել էին բակում։ Ներսում սեղանին դեռ երկու պայմանագիր էր՝ երկուսն էլ 2021 թվականի սեպտեմբերի 1-ով, միասին՝ 625 միլիոն 470 հազար դրամ։ Դրանց ուղեկցող գրավոր հետքերը, պաշտպանական ներկայացուցչի խոսքով, ոչնչացվել էին նոտարական վավերացման պահին։ Թղթապանակում մնացել էին նոյեմբերյան երկու արգելանքը, մինչև 2029 թվական ձգվող վճարումները և նույն ամսաթիվը։ Դատարանը պիտի որոշի՝ սեպտեմբերի 1-ը վաճառքի օրն էր, թե ավելի ուշ գրված պատմության առաջին տողը։