Ինչպես ամերիկահայ ընտանեկան բժշկուհի Վիոլետտա Մայիլյանը բոտոքսի պետական վճարումներով գերազանցեց նյարդաբաններին և հայտնվեց 45 միլիոն դոլարի խարդախության գործի կենտրոնում

5 часов назад

4 мин. чтения

Կլինիկան փակ էր, բայց ներարկումները շարունակվում էին՝ թղթերի վրա։ Մի «հիվանդ» բանտում էր։ Քննիչներին ներկայացված բժշկական քարտերում էլ հայտնվեցին կեղծ ստորագրություններ։ Գլենդելի «Հելթի Ուեյ»-ի գործն ավարտվեց 15 տարվա ազատազրկմամբ։

2 ՆՈՅԵՄԲԵՐԻ, 2026, ԱՇՈՏ ՊՈՂՈՍՅԱՆ, ԼՈՍ ԱՆՋԵԼԵՍ, YEREVAN ONLINE Mag.-ի ԱՄՆ ԹՂԹԱԿԻՑ

Կաբոյից ուղարկված լուսանկարի ամսաթիվը համընկնում էր Գլենդելի բժշկական կենտրոնի հաշվառումներում նշված օրվա հետ։ Լուսանկարում Վիոլետտա Մայիլյանը Մեքսիկայի լողափում էր։ Այդ օրը, ըստ «Մեդիքեր»-ին ներկայացված պահանջագրի, նա Կալիֆոռնիայում բոտոքսի ներարկումներ էր կատարել՝ 34 560 դոլարի։ Քննիչները համադրեցին ուղարկված լուսանկարն ու վճարման փաստաթուղթը։ Հետագայում երկուսն էլ տեղ գտան դաշնային գործի նյութերում։

Կաբոն միակ վայրը չէր։ Դատավարության ընթացքում հիշատակվեցին Մաուի, Լաս Վեգասի, Նյու Յորքի, Փենսիլվանիայի և Մեքսիկայի ուղևորությունները։ Այդ օրերով ևս Գլենդելում բուժումներ էին գրանցվել։ Կաբոյում անցկացրած հանգստի ժամանակահատվածի պահանջագրերը գերազանցում էին 200 հազար դոլարը։ Կային նաև ավելի քան 19 միլիոն դոլարի ներարկումների հաշիվներ, որոնց ամսաթվերին «Հելթի Ուեյ» կլինիկան փակ էր։ Յուրաքանչյուր կասկածելի ամսաթիվ հարկավոր էր համադրել բժշկի գտնվելու վայրի, հիվանդի տվյալների և կլինիկայի աշխատանքային օրերի հետ։

«Հելթի Ուեյ»-ը գործում էր Գլենդելում։ Հին մասնագիտական գրանցումներից մեկում նշված էր Իսթ Կոլորադո փողոցի 815 հասցեն, 200 համարի գրասենյակը։ Սեփականատերը Վիոլետտա Մայիլյանն էր՝ գրանցված որպես ընտանեկան բժշկության մասնագետ։ Նրա մասնագիտական նույնականացման համարը գրանցվել էր 2015 թվականի օգոստոսին, կենտրոնինը՝ 2016-ին։ Հրապարակային գովազդներում առաջարկվում էին բոտոքս, դեմքի լցանյութեր, շրթունքների և քթի ոչ վիրահատական կոսմետիկ միջամտություններ։ Ծառայությունների լեզուների թվում նշված էին հայերենն ու իսպաներենը։

«Մեդիքեր»-ին ուղարկվող փաստաթղթերում այլ բուժում էր նկարագրվում՝ քրոնիկ միգրեն։ Ծրագիրը որոշ բժշկական ցուցումների դեպքում վճարում է բոտուլինային տոքսինի ներարկումների համար։ Կնճիռները հարթելու կամ շրթունքների ձևը փոխելու համար չի վճարում։ Միգրենի բուժման հաշվում պետք է լինեին հիվանդի ախտորոշումը, հաճախակի գլխացավերի փաստագրված պատմությունը, միջամտության անհրաժեշտությունը, ներարկման տեղն ու չափաբաժինը։ Առանց այդ գրառումների պետական ապահովագրության վճարումը հիմնավորում չէր ունենա։

2019-ից 2025 թվականը Մայիլյանի կենտրոնը ներկայացրել էր ավելի քան 45 միլիոն դոլարի պահանջագրեր, որոնք հետո մտան խարդախության քրեական գործի մեջ։ Այդ գումարը հաճախ շփոթվում էր իրական վճարումների հետ։ «Մեդիքեր»-ը փոխանցել էր մոտ 32 միլիոն դոլար։ Հոկտեմբերի 29-ի դատավճռով սահմանված փոխհատուցման գումարն ավելի ճշգրիտ էր՝ 32 904 049 դոլար և 41 ցենտ։ Թվերը տարբեր փաստաթղթերի տարբեր տողերում էին՝ պահանջված, վճարված, վերադարձման ենթակա։

Առաջին ստուգումներից մեկի ժամանակ դաշնային վերլուծաբանները հինգ տարվա հաշվառումներում գտել էին քրոնիկ միգրենի բուժման անվան տակ ներկայացված ավելի քան 30 միլիոն դոլարի պահանջներ։ Քրեական գործով հաշվարկված ընդհանուր գումարը հետագայում անցավ 45 միլիոնը։ Մայիլյանի անունը նրանց ուշադրությունը գրավել էր վճարումների համեմատական աղյուսակում։ Չորս տարում բոտոքսի դիմաց նրա կենտրոնը ստացել էր ավելի քան 24 միլիոն դոլար՝ մոտ վեց անգամ շատ, քան հաջորդ ամենախոշոր վճարառուները։ Նրանք նյարդաբաններ էին։

Վերլուծաբանները վերցրին բոտոքսի համար ամենախոշոր հաշիվները ներկայացնող 150 մասնագետների տվյալները։ Մայիլյանը միակն էր, որի հիմնական մասնագիտությունը ընտանեկան բժշկությունն էր։ Մնացածները նյարդաբանության կամ ֆիզիկական բժշկության և վերականգնման մասնագետներ էին։ Կենտրոնի հիվանդների նախկին հաշիվներն էլ էին տարբերվում։ Նրանց գրեթե բոլորի դեպքում այլ բժիշկների մոտ ավելի վաղ կատարված բոտոքսի ներարկումների վճարումներ չէին երևում։ Դրանից հետո քննիչները սկսեցին իրար կողքի դնել այցերի առաջին ամսաթվերը, միգրենի ախտորոշումները, ներարկումների հաշիվները և կլինիկայի աշխատանքային օրերը։

Այդ համեմատության մեջ հայտնվեց դաշնային բանտում գտնվող տղամարդը։ Նրա անունով Գլենդելում բոտոքսի ներարկումներ էին գրանցվել այն ժամանակ, երբ նա ազատազրկման վայրում էր։ Ուրիշ հիվանդների դեպքում ներարկման ամսաթիվը դրված էր կենտրոն առաջին այցից առաջ։ Դատաքննությամբ հաստատվեց, որ մի շարք կոսմետիկ միջամտություններ ներկայացվել էին որպես քրոնիկ միգրենի բուժում։ Որոշ ներարկումներ ընդհանրապես չէին կատարվել։

Դաշնային մեծ ժյուրին պահանջեց հիվանդների բժշկական քարտերը։ Այդ պահից փաստաթղթերի հետ կապված նոր դրվագներ սկսվեցին։ Դատաքննության ընթացքում ներկայացված ապացույցներով՝ Մայիլյանը փոխել էր գրառումները, հետին ամսաթվերով լրացրել համաձայնության ձևաթղթերը, կեղծել հիվանդների ստորագրությունները և այդ թղթերը տվել քննիչներին։ Կեղծ ստորագրություններից մեկը վերագրվում էր բանտարկյալին։ Բուժման մասին ներկայացված թղթերն իրենց իսկ կեղծման հետքերն էին պահել։

2025 թվականի հոկտեմբերին Մայիլյանին նախնական մեղադրանքներ առաջադրվեցին։ Դեկտեմբերի 17-ին դաշնային մեծ ժյուրին հաստատեց լրացված մեղադրական ակտը։ Արդարադատության նախարարությունը դրա մասին հայտարարեց հաջորդ օրը։ Մինչ դատարանի վճիռը մեղադրանքները դեռ ապացուցման ենթակա էին։ Դատական գործի թղթերում, սակայն, արդեն հավաքված էին պահանջագրերը, փոփոխված բժշկական քարտերը, կեղծ ստորագրություններն ու գումարների շարժը։

2026 թվականի մայիսի 12-ին Լոս Անջելեսի դաշնային դատարանի 5Բ դահլիճում սկսվեց դատավարությունը։ Դատավորը Էռնան Դ. Վերան էր։ Մեղադրանքը ներկայացնում էին Սանդոր Քալահանը, Ջեֆրի Քրապկոն և մյուս դատախազները։ Մայիլյանին պաշտպանում էին Մարկ Հարդիմանն ու Ֆիլիպ Կանարշը։ Մայիսի 18-ին երդվյալ ատենակալները նրան մեղավոր ճանաչեցին էլեկտրոնային կապի միջոցներով խարդախության ինը և առողջապահական քրեական քննությանը խոչընդոտելու երեք դրվագներով։ Մայիսի 19-ի նիստը վերաբերում էր գույքին։

Գույքի ցանկում կային «Տեսլա Մոդել Իքս» և «Տեսլա Սայբերթրաք» ավտոմեքենաները։ Տարբեր բանկային հաշիվներում՝ ավելի քան 251 հազար դոլար։ Ներդրումային հաշիվների գնահատված արժեքը բռնագրման պահին մոտ 7,3 միլիոն դոլար էր։ Գլենդելում և Կալիֆոռնիայի Սերֆսայդում նշված էին չորս անշարժ գույքային միավորներ, որոնցում սեփական կապիտալի գնահատված արժեքը գերազանցում էր 7,3 միլիոն դոլարը։ Հոկտեմբերյան դատավճռի հաղորդագրության մեջ արդեն հինգ գույքային միավոր էր հիշատակվում։ Հրապարակված նյութերը թվերի այդ տարբերությունը չէին բացատրում։

Մնացած գնումների մեջ կար XVII դարի աղեղնազեն՝ 12 հազար դոլարով։ Եվս 3 հազար դոլար վճարվել էր նկարի համար, որտեղ պատկերված էր Բավարիայի ապագա թագավոր Լյուդվիգ Առաջինը։ Դատախազությունը դրանք կապում էր «Մեդիքեր»-ից ստացված միջոցների հետ։ Գործի հրապարակված նյութերում այդ առարկաների լուսանկարները հայտնվեցին Կաբոյի լողափից ուղարկված լուսանկարի կողքին։

Պատժի նշանակումը սկզբում նախատեսված էր սեպտեմբերի 10-ին։ Հետո օրը փոխվեց։ Հոկտեմբերի 29-ի փոփոխված դատական օրացույցում Մայիլյանի գործը դրված էր ժամը 13։30-ին, յոթերորդ հերթում։ Դատավոր Վերան նշանակեց 15 տարվա ազատազրկում։ Նա խարդախության ծավալն անվանեց ապշեցուցիչ, տևողությունը՝ ցնցող, կատարվածի անպատկառությունը՝ գրեթե անհավատալի։

Դատարանը հրամայեց բռնագանձել ավելի քան 16 029 742 դոլարի գույք, արժեթղթեր և դրամական միջոցներ։ Առանձին նշանակվեց 32 904 049 դոլար և 41 ցենտ փոխհատուցում՝ հօգուտ «Մեդիքեր»-ի։ Առաջին թիվը վերաբերում էր բռնագանձմանը, երկրորդը՝ վնասի փոխհատուցման պարտավորությանը։ Քննությունը վարել էին ԱՄՆ առողջապահության և սոցիալական ծառայությունների նախարարության գլխավոր տեսուչի գրասենյակն ու Հետաքննությունների դաշնային բյուրոն։ Բռնագանձման հարցերով շարունակում էր զբաղվել դաշնային դատախազ Տարա Վավերեն։

Հոկտեմբերի 29-ի դատական օրացույցը կազմվել էր վճռից առաջ։ Յոթերորդ տողում մնացել էր Մայիլյանի անունը։ Կողքին՝ նրա կարգավիճակը. ազատության մեջ՝ գրավով։ Գործողության սյունակում ընդամենը երկու բառ էր՝ «Պատժի նշանակումը»։