Պատրիկ Ֆիորին հայտարարել է, որ Հայաստանը կներկայացնի «Եվրատեսիլ-2027» երգի մրցույթում. Yerevan Online Mag-ը պատմում է՝ ով է նա, ինչով է կապված Հայաստանի հետ և որքան է նրա հաղթելու շանսերը
13 ՍԵՊՏԵՄԲԵՐԻ, 2026, ԱՆԻ ՍԱՀԱԿՅԱՆ, YEREVAN ONLINE Mag.-ի ԹՂԹԱԿԻՑ
Լեա Սալամեն հարցրեց՝ ճի՞շտ է։ Պատրիկ Ֆիորին հենց նոր ասել էր, որ 2027-ին Հայաստանը կներկայացնի «Եվրատեսիլում»։ 2025 թվականի հոկտեմբերի 18-ն էր՝ «Ֆրանս 2»-ի «Ի՜նչ ժամանակներ» հաղորդումը։ Զրույցը երգչի կորսիկական նախագծի մասին էր։ Հայաստանի մասին հայտարարությունից հետո Ֆիորին ճշտեց՝ դեռ հանդիպում է մասնակցության հարցերով զբաղվող մարդկանց, ամենայն հավանականությամբ խոսքը 2027-ի մասին է։
Հայկական լրահոսում կրկնվեց Հայաստանը ներկայացնելու խոստումը։ Երգիչն իրոք ասել էր այդ բառերը, բայց դեռ բանակցում էր։ Մրցույթի հայտը ներկայացնում է Հանրային հեռուստաընկերությունը։ 2026 թվականի սեպտեմբերի 12-ի դրությամբ Ֆիորիի ընտրությունը հաստատող պաշտոնական հրապարակում չի գտնվել։ Սեպտեմբերի սկզբին Հայաստանը դեռ չէր հրապարակել հաջորդ մրցույթի իր ծրագրերը։
Եթերում Ֆիորին տվել էր հոր անունը՝ Ժակ Շուշայան, հիշել նրա կապույտ աչքերը։ Մոր համար արդեն երգել էր «Մայր Կորսիկան», կորսիկական երգերին նվիրել երեք հավաքական ալբոմ։ Հիմա հոր համար էր ուզում երգել։
1993 թվականի մայիսի 15-ին իռլանդական Միլսթրիթում նա ներկայացնում էր Ֆրանսիան։ Քսաներեք տարեկան էր։ Երգը հնչում էր ֆրանսերեն ու կորսիկերեն։ Քվեարկությունն ավարտվեց․ Ֆրանսիան ուներ 121 միավոր և չորրորդ տեղ՝ քսանհինգ մասնակցի մեջ։ 2027-ին վերադառնալու դեպքում Ֆիորիի երկու ելույթների միջև երեսունչորս տարի անցած կլինի։
Նա ծնվել է Մարսելում՝ 1969 թվականի սեպտեմբերի 23-ին։ Հայրը հայ էր, մայրը՝ Կորսիկայի Այաչո քաղաքից։ Ծննդյան անունը Պատրիկ Ժան-Ֆրանսուա Շուշայան է։ Բեմի համար վերցրել է մոր ազգանունը։ Մանկությունն անցել էր Մարսելում ու Կորսիկայում։ Ֆիորի անունով հայտնի դառնալուց հետո էլ հրապարակավ խոսում էր հայ հոր մասին։
Միլսթրիթից հինգ տարի անց Ֆիորին Ֆեբուսն էր «Փարիզի Աստվածամոր տաճարը» երաժշտական ներկայացման մեջ։ «Գեղեցկուհին» երգում նրա հետ երգում էին Գարուն ու Դանիել Լավուան։ Ֆիորիի ձայնը ճանաչելու համար արդեն պարտադիր չէր հիշել 1993-ի մրցույթը։ Այդ երգը շատ ավելի հաճախ էր հնչում։
2002-ից նրա համար երգեր էր գրում Ժան-Ժակ Գոլդմանը։ Հետագայում միասին կատարեցին նաև «Չորս բառ դաշնամուրի վրա» երգը։ 2015-ին Ֆիորին դարձավ «Ձայնը․ երեխաներ» հեռուստամրցույթի մարզիչներից մեկը։ Նա արդեն աշխատել էր երաժշտական ներկայացման մեջ, մենահամերգներ տվել, հեռուստաստուդիայում լսել ուրիշների կատարումները։ Ուղիղ եթերն ու զուգերգը նրա համար նոր աշխատանք չէին լինելու։
2020 թվականի դեկտեմբերին Ֆիորին եկավ Հայաստան ու Արցախ։ Երևանի օպերայում հանդիպեց Գյուրջիևի անվան համույթին և նրանց հետ կատարեց «Դլե յաման»։ Այդ տեսագրության մեջ նա արդեն հայերեն է երգում՝ հայկական երաժիշտների հետ։ Մինչ «Եվրատեսիլ-2027»-ի մասին հայտարարությունը դեռ տարիներ կային։
2024 թվականի հունվարի 8-ին Մոնակոյի մայր տաճարում Ֆիորին ու Հակոբը երգեցին արցախցի փախստականներին օգնելու համար։ Համերգը կազմակերպել էին «Էլիզքեյրը» և Մոնակոյի թեմը։ Մուտքն ազատ էր։ Նվիրատվություն կարելի էր անել տեղ ամրագրելիս կամ համերգին։ Գումարը նախատեսված էր տեղահանված մարդկանց բժշկական ու հոգեբանական օգնության համար։
Եվրատեսիլյան մտադրության մասին խոսք եղել էր դեռ 2025-ի հունիսին։ Լրագրող Արտակ Հերիքյանը պատմել էր Ֆիորիի երկու ցանկությունների մասին՝ համերգ տալ Երևանի Հանրապետության հրապարակում և 2027-ի մրցույթում երիտասարդ հայ երգչի հետ զուգերգով ներկայացնել Հայաստանը։ Երկրորդ կատարողի անունը չէր նշվում։
Զուգերգը կարող էր Ֆիորիի լսարանի կողքին բերել նաև երիտասարդ գործընկերոջ երկրպագուներին։ Դրա համար պետք էր երկու ձայնին հարմար երգ ու բեմադրություն։ Դեռ հայտնի չէ՝ այդ մտադրությունը պահպանվե՞լ է, և ո՞վ կկանգնի նրա կողքին։ «Ֆիորին կմասնակցի» հայտարարությունից չի պարզվում նույնիսկ՝ նրան մենա՞կ ենք լսելու։
2026 թվականի ապրիլի 27-ին հրապարակված իր խոսքում Ֆիորին պատմում էր, որ իրեն փոխանցում են մասնակցության պայմաններն ու չափանիշները։ Քննարկումները երկարում էին։ Հոկտեմբերյան հայտարարությունից ամիսներ էին անցել։ Ավելի վաղ երգիչը խոսել էր նաև 2028-ի մասին՝ պատրաստ լինելով ևս մեկ տարի սպասել։ Վերջնականորեն համաձայնեցված տարեթիվ դեռ հայտնի չէր։
Մրցույթում Ֆիորիի ճանաչված անունը կանոնները չի փոխելու։ Պետք է նոր երգ՝ առավելագույնը երեք րոպե, հիմնական վոկալը պետք է հնչի կենդանի։ 2027-ի համար երգի հրապարակման թույլատրելի ժամկետը սկսվում է 2026 թվականի սեպտեմբերի 1-ից։ «Գեղեցկուհին», «Մայր Կորսիկան» կամ «Դլե յամանը» նրա մրցութային երգը լինել չեն կարող։
2024-ին «Լադանիվան» «Ժակո» հայերեն երգով Հայաստանին բերեց ութերորդ տեղ՝ 183 միավորով։ Ժակլին Բաղդասարյանի կողքին ֆրանսիացի երաժիշտ Լուի Թոման էր։ Ֆիորին կբերեր իր լսարանն ու մեկ ուրիշ սերնդի բեմական փորձը։
Ֆրանսախոս հեռուստադիտողների մի մասին նրա անունը վաղուց ծանոթ է։ Ճանաչվածությունը կարող էր օգնել հեռուստատեսային հրավերներ ստանալ, երգի վրա աշխատելու համար վաղեմի գործընկերների ներգրավել։ Այդպիսի ծրագիր դեռ հայտնի չէ։ Գոլդմանի հետ նախկին համագործակցությունն էլ հիմք չի տալիս նրան համարելու ապագա հայկական երգի հեղինակը։
Ֆրանսիայում ապրող երկրպագուները կկարողանան քվեարկել Հայաստանի օգտին, եթե երկու երկրներն էլ մասնակցեն, և համապատասխան փուլում քվեարկության կանոնները դա թույլ տան։ Ֆրանսիայի հեռուստաքվեարկությունից մեկ երգը կարող է ստանալ առավելագույնը տասներկու միավոր։ Աջակցողների քանակը այդ սահմանը չի բարձրացնի։ Ժյուրին գնահատում է առանձին։ Հաղթելու համար հարկավոր կլինեն նաև այն երկրների ձայները, որտեղ Ֆիորիի երգերն ավելի քիչ են ճանաչում։
2009-ին Ֆրանսիան Մոսկվա ուղարկեց Պատրիսիա Կաասին։ Նա ութերորդն էր՝ 107 միավորով։ Ֆիորիի սեփական չորրորդ տեղն էլ 1993-ի երգին տրված գնահատականն է։ 2027-ի հայկական երգը դրանց հետ համեմատել դեռ հնարավոր չէ։
Հայաստանի հաղթանակին այսօր տոկոս կցելը գուշակություն կլիներ։ Ֆիորիի ո՞ր երգն ենք համեմատում ո՞ւմ երգի հետ։ Նրա ձայնն ու փորձը թույլ են տալիս ուժեղ ելույթ ակնկալել։ Մեղեդին, բառերն ու բեմադրությունը դեռ հանրությանը չեն ներկայացվել։
Հեռուստատեսային հայտարարությանը հաջորդած հարցազրույցում Ֆիորին վերադարձի մասին խոսելիս նորից հիշել էր մորն ու հորը։ Ասել էր, որ ընտանիքի համար կարևոր գործ է ուզում անել։ Հաղթանակն իր նպատակը չէր համարում։ «Գնում եմ հորս լեզվով երգելու»։
