Փարաջանովյան կոլաժ ձորի եզրին. Երևանի նոր կերպարը՝ ապակուց, տուֆից ու լույսից

1 ՍԵՊՏԵՄԲԵՐԻ, 2026, YEREVAN ONLINE Mag.

Պարոնյան 15/5 հասցեն այլևս դժվար է անցնել առանց վեր նայելու։ Հրազդանի կիրճի եզրին շենքն արդեն ստացել է իր բարձրությունը։ Ներքևում երևում են տուֆով երեսպատված ծավալները, կամարները, խոր տեռասները։ Դրանց հետևից վեր է բարձրանում ապակե աշտարակը՝ կոր պատշգամբներով ու բաց հորիզոնով։

Այստեղ քաղաքը մի քանի քայլի վրա է։ Նույնքան մոտ է կիրճը։

Parajanov Club House-ը հենց այդ երկու տարածքների միջև է կառուցվել։ Հասցեն Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում է, Սերգեյ Փարաջանովի թանգարանի և պատմական Ձորագյուղի հարևանությամբ։ Շենքի բնակարաններից բացվելու են Հրազդանի կիրճի, քաղաքի և Արարատի տեսարանները։ Նախագիծն ունի 21 վերգետնյա ու վեց ստորգետնյա հարկաբաժին, 125 բնակարան և 115 կայանատեղի։ Ընդհանուր կառուցապատման մակերեսը մոտ 16 հազար 690 քառակուսի մետր է։

Այս թվերի հետևում կա շատ որոշակի մտադրություն։ «Rutsog Invest» հոլդինգի հիմնադիր Ռուբեն Գրիգորյանը թիմի առջև դրել էր պարզ, բայց անզիջում պահանջ՝ կառուցել Երևանի ամենագեղեցիկ շենքը։

Եվ ավելացրել էր․ «Այլ կերպ՝ ոչ մի կերպ»։

Հրազդանի կիրճի այս հատվածում Երևանը կտրուկ փոխվում է։ Պարոնյան փողոցի երթևեկությունը մնում է վերևում, իսկ ներքևում սկսվում են կանաչ լանջերը, Մանկական երկաթուղու տարածքը և գետի հունը։ Մի քանի րոպեում կարելի է հասնել քաղաքի կենտրոնական փողոցներ, հետո վերադառնալ տուն և պատուհանից կրկին տեսնել բաց տարածությունը։

Ռուբեն Գրիգորյանը պատմում է, որ հողամասի ընտրության ժամանակ հենց սա է եղել վճռորոշը։ Բնակարանը պետք է գտնվեր հանգիստ, բնությանը մոտ միջավայրում և չկտրվեր քաղաքի կենտրոնից։ Նրա պատկերացմամբ՝ քլաբ հաուսը պետք է պաշտպանի ընտանիքի անդորրը և նույն հոգատարությամբ ընդունի հյուրին։ Խաղահրապարակից մինչև ավտոկայանատեղի՝ յուրաքանչյուր տարածք նախագծվել է այդ առօրյայի շուրջ։

Դրա համար Parajanov Club House-ի ճարտարապետությունը սկսվում է տեղանքից։ Ստորին հարկաբաժինները հետևում են լանջին։ Տեռասները խորանում են ծավալների մեջ, կանաչապատումը մոտենում է բնակարաններին, իսկ բնական քարը շենքը կապում է Ձորագյուղի միջավայրին։ Բարձրահարկ հատվածը հեռվից է երևում, բայց ծանր չի նստում կիրճի վրա։ Կոր եզրագծերը և ամբողջական ապակե հարթությունները թեթևացնում են այն։

Նախագծի ճարտարապետն ու դիզայնի հեղինակը «Rutsog Invest»-ի ճարտարապետ Զազա Վերուլաշվիլին է։ Համալիրի պաշտոնական նկարագրության համաձայն՝ ստորին հատվածում կիրառվել են հայկական ճարտարապետությանը բնորոշ տարրեր, կամարաձև պատուհաններ, բնական քար և ընդարձակ տեռասներ։ Վերևում օգտագործվել են բիոնիկական լուծումներ ու կառուցվածքային ապակեպատում։

Շենքը չի կրկնում որևէ հին կառույց։ Տուֆն այստեղ պատմական զգեստ չէ։ Այն իրական շինանյութ է՝ իր կշռով, գույնով և արևի տակ փոխվող մակերեսով։ Կամարները չեն ընդօրինակում եկեղեցի կամ միջնադարյան տուն։ Դրանք ստորին հարկաբաժիններին տալիս են չափ, ռիթմ ու ստվեր։

Ապակե աշտարակը նույնքան ուղիղ է իր ժամանակի մեջ։ Նրա ճարտարապետությունը կապված է մեծ պատուհանի, լույսի, բարակ եզրագծի և հեռավոր տեսարանի հետ։ Այդ հանդիպումից էլ ծնվել է Parajanov Club House-ի ճանաչելի կերպարը։

Սերգեյ Փարաջանովի թանգարանը գտնվում է շինհրապարակից քիչ հեռու։ Դեռ 1988 թվականին արվեստագետն անձամբ էր ընտրել Ձորագյուղի կիսակառույց երկհարկանի տունը՝ մերժելով Աբովյան փողոցի տարբերակը։ Նա պատկերացնում էր իր ապագա տունը, բակում շրջող սիրամարգերին և հյուրերին, որոնք գալու էին այնտեղ։

Երկրաշարժը կանգնեցրեց շինարարությունը։ Փարաջանովը չհասցրեց բնակվել իր ընտրած տանը։ Թանգարանը բացվեց 1991 թվականին՝ նրա մահից մեկ տարի անց։ Այսօր դրա հիմնական հավաքածուն ներառում է 1766 ցուցանմուշ՝ հարթ ու եռաչափ կոլաժներ, ասամբլյաժներ, ֆիլմերի էսքիզներ, տիկնիկներ, գլխարկներ, նամակներ և անձնական իրեր։

Այդ հարևանությունն է հուշել բնակելի համալիրի անունը։ Անվանումը շատ արագ դուրս է եկել աշխարհագրական հղման սահմաններից։ Փարաջանովի արվեստում տարբեր ժամանակների, մշակույթների և նյութերի առարկաները հայտնվում էին կողք կողքի ու հանկարծ կազմում մեկ ամբողջություն։ Նույն տրամաբանությունն ընթերցվում է շենքի մեջ՝ տուֆի կամարների, թափանցիկ ճակատի, կանաչ տեռասների և կոր պատշգամբների միացության մեջ։

Նույն կոլաժային միտքն օգտագործվել է նաև Parajanov Club House-ի տեսողական ինքնության ստեղծման ժամանակ։ Reezalt գործակալությունը տարբերանշանը հավաքել է տների առանձին հատվածներից՝ դրանք միավորելով մեկ պատկերի մեջ։ Հեղինակները հղում են արել Փարաջանովի ապակե խճանկարներին և կոլաժներին։

Արվեստագետի անունը նախագծում չի ծառայել որպես զարդ։ Այն սահմանել է համարձակության աստիճանը։

Փարաջանովի անունով շենքը չէր կարող լինել լուռ, անանուն կամ հեշտ մոռացվող։ Այն պիտի ունենար իր ուրվագիծը։ Պիտի ճանաչվեր հեռվից։ Պիտի պահպաներ Երևանի նյութը և չվախենար խոսել նոր ճարտարապետական լեզվով։

Ռուբեն Գրիգորյանն այդ կապը ձևակերպել է Փարաջանովի կերպարի միջոցով՝ էությամբ խորապես հայ, մտածողությամբ և կենսակերպով՝ միջազգային։ Այդ նույն նկարագիրն է դրվել տան հիմքում։ Հայկական քարը մնացել է տեղում։ Ինժեներական համակարգերը ընտրվել են համաշխարհային առաջատար արտադրողներից։

Parajanov Club House-ը Ռուբեն Գրիգորյանի համար մեկ առանձին կառուցապատում չէ։ Այն տարիների ընթացքում ձևավորված աշխատանքի շարունակությունն է։

«Rutsog Invest»-ի նախագծերի շարքում են Nikolskaya Plaza-ն, St. Regis Moscow Nikolskaya հյուրանոցը, Olympic Plaza համալիրները, «Երոպկինսկի 16» բնակելի շենքը, Մոսկվայի հայկական տաճարային համալիրը և Սուրբ Գևորգ եկեղեցին։ Հոլդինգի կառուցվածքում գործում են նախագծային ու կոնստրուկտորական բյուրոներ, շինարարական ստորաբաժանումներ, ալյումինե կոնստրուկցիաների արտադրություն, կառավարող և շահագործող ընկերություններ։ Ընկերությունը վերահսկում է ամբողջ ընթացքը՝ ճարտարապետական մտքից մինչև շենքի հետագա սպասարկում։

Այդ համակարգը շինարարին ստիպում է մտածել հանձնման օրվանից շատ ավելի հեռու։ Նյութը պետք է պահպանի տեսքը։ Հանգույցը պետք է շարունակի աշխատել։ Ընդհանուր տարածքը պետք է հեշտ սպասարկվի։ Վերելակը, ապակին, քարը և ինժեներական սարքավորումները ընտրվում են տարիների աշխատանքի հաշվարկով։

Շինարարության ղեկավար Միրո Պետկովիչը NEWS.am-ին ասել է, որ հոլդինգը կառուցած շենքերը հետագայում ինքն է շահագործում։ Ընկերության կուտակած մոտ երեսնամյա փորձը թույլ է տալիս գնահատել նյութերը դրանց ամբողջ կյանքի ընթացքում, ոչ միայն մոնտաժի պահին։

Ռուբեն Գրիգորյանի պաշտոնական սկզբունքն է պահպանել պատմությունն ու հիշողությունը, չընդհատել անցյալի, ներկայի և ապագայի կապը։ Նրա համոզմամբ՝ այդ կապը հարստացնում է մարդկանց ներաշխարհը և մասնակցում հասարակության ձևավորմանը։

Այդ միտքը երևում է նրա մշակութային աշխատանքում։ Գրիգորյանը Մոսկվայի հայկական թանգարանի հիմնադիրն է, նախաձեռնել է Հայաստանի պատմական քարտեզագրական ժառանգության թվայնացման և տարածման ծրագրեր, իսկ Հայաստանում իրականացնում է գինեգործական, զբոսաշրջային և բնակելի նախագծեր։ Armenpress-ին տված հարցազրույցում նա Parajanov Club House-ի նպատակը կապել է Հայաստանի անշարժ գույքի շուկայի որակը բարձրացնելու հետ։

Պարոնյան 15/5-ում այդ նպատակը ստացել է չափ ու նյութ։ Այստեղ վաճառվող մակերեսից դուրս մնացած յուրաքանչյուր սրահ, այգի, տեռաս և սպասարկման գոտի աշխատում է բնակչի օգտին։ Գրիգորյանն ընդգծել է, որ թիմը չի փորձել դրամայնացնել շենքի յուրաքանչյուր սանտիմետրը։ Տարածքը հատկացվել է իր իրական գործառույթին։

Սա կառուցապատողի մեծահոգության ամենատեսանելի ձևերից մեկն է։ Թանկ հողամասում ազատ տարածք թողնելը, լայն լոբբի նախագծելը, երեխաների սրահ ստեղծելը կամ տեռասը չփոքրացնելը պահանջում են ճարտարապետական կամք։ Դրանք ծրագրից հեշտ է հանել։ Parajanov Club House-ում դրանք պահպանվել են։

Շենքի կոր գծերը, մեծ ապակիներն ու բաց տեռասները տեսանելի են առաջին հայացքից։ Ամրությունը թաքնված է բետոնի ներսում։

Parajanov Club House-ը կառուցվում է մոնոլիտ երկաթբետոնե հիմնակմախքով։ Նախագիծը համապատասխանում է երկրորդ սեյսմիկ գոտու պահանջներին և հաշվարկված է մինչև ինը բալ սեյսմակայունության համար։

Զազա Վերուլաշվիլին բերել է առավել խոսուն տվյալ։ Սովորական մոնոլիտ շինարարության ժամանակ մեկ խորանարդ մետր բետոնի համար հաճախ օգտագործվում է մոտ 150–160 կիլոգրամ ամրան։ Parajanov Club House-ում այդ քանակը հասնում է 280 կիլոգրամի։ Ճարտարապետի խոսքով՝ պատվիրատուն ընդունել է հավելյալ ծախսը՝ անվտանգության և կառուցվածքային հուսալիության պաշարը մեծացնելու համար։

Շինարարության այդ մասը ապագա բնակիչը չի տեսնելու։ Նա չի տեսնելու ամրանի խտությունը, հաշվարկային հանգույցները կամ բետոնի ներսում անցնող կառուցվածքը։ Նա պարզապես ապրելու է շենքում, որտեղ անվտանգության խնդիրը լուծվել է դեռ հիմքի և հիմնակմախքի մակարդակում։

Նույն խստությամբ է մշակվել ճակատը։

2026 թվականի հունիսին մեկնարկել է շենքի ապակեպատումը։ Աշխատանքների համար ընտրվել են գերմանական Schüco համակարգերը։ Նախագծի համար ստեղծվել է ամբողջությամբ կառուցվածքային ճակատ՝ տեսանելի նվազագույն պրոֆիլներով և հատուկ մշակված թաքնված հանգույցներով։ Կիրառվող Schüco FWS 50 SI համակարգը նախատեսված է բարձր ջերմամեկուսացման և տարվա ընթացքում կայուն ներքին միկրոկլիմայի համար։

Schüco-ի նախագծերի ղեկավար Ստանիսլավ Ֆրանցուզովը պատմել է, որ պատրաստի ստանդարտ հանգույցները չեն բավարարել շենքի բարդ երկրաչափությանը։ Ինժեներական թիմը նախագծել է հատուկ լուծումներ, որպեսզի ապակին ընկալվի հնարավորինս ամբողջական, իսկ ամրացման տարրերը մնան տեսադաշտից դուրս։ Նրա խոսքով՝ սա Երևանի առաջին շենքն է, որի ամբողջ ճակատն իրականացվում է կառուցվածքային ապակեպատման եղանակով։

Ապակին այստեղ մեծ մակերես ունի, բայց ճակատը գրասենյակային շենք չի հիշեցնում։ Պատշգամբների կոր եզրերը բաժանում են ուղղաձիգ ծավալը, մեղմում բարձրությունը և յուրաքանչյուր բնակարանին տալիս բացօթյա շարունակություն։ Արևը շարժվելու է այդ եզրագծերով, իսկ շենքի տեսքը փոխվելու է օրվա ժամերի հետ։

Parajanov Club House-ի ինժեներական համակարգերը հավաքվել են երկարաժամկետ շահագործման տրամաբանությամբ։

Շենքում նախատեսված են Mitsubishi Electric-ի երկու մարդատար և երկու ծառայողական վերելակներ։ Էլեկտրական ցանցերն ու հաղորդակցման գծերը հիմնված են Schneider Electric, Honeywell և Siemens ընկերությունների սարքավորումների ու էներգախնայող լուծումների վրա։ Համալիրն ունենալու է առանձին տրանսֆորմատորային ենթակայան, կենտրոնացված ջեռուցում և տաք ջրամատակարարում։ Բնակարաններում գազ չի օգտագործվելու։ Մուտքի վերահսկման համակարգում նախատեսված են Schüco-ի և Dierre-ի լուծումներ։

Երկու ծառայողական վերելակների առկայությունը փոքր տեխնիկական գրառում չէ։ Առաքումները, սպասարկումը և տեխնիկական աշխատանքները կարող են կատարվել՝ բնակիչների առօրյա երթուղին հնարավորինս ազատ պահելով։ Հինգ մակարդակով ստորգետնյա կայանատեղին մեքենաները հեռացնում է բակից։ Մուտքային տարածքը մնում է մարդկանց, կանաչապատման և հանգիստ շարժման համար։

Լավ բնակելի շենքում տեխնոլոգիան հազվադեպ է հիշեցնում իր ներկայության մասին։ Դուռը բացվում է ժամանակին։ Վերելակը արագ է հասնում։ Ջեռուցումը պահում է կայուն ջերմաստիճան։ Ապակին ներս է թողնում լույսը և պաշտպանում բնակարանը եղանակի կտրուկ փոփոխությունից։ Անվտանգության համակարգը գործում է առանց տան միջավայրը ծանրացնելու։

Parajanov Club House-ի տեխնիկական հագեցվածությունն ընտրված է հենց այդ աննկատ հարմարավետության համար։

125 բնակարաններից յուրաքանչյուրի հատակագծի վրա ազդում է շենքի ամենաթանկ բնական առավելությունը՝ տեսարանը։

Համայնապատկերային պատուհանները նայում են Հրազդանի կիրճին, Երևանին և Արարատին։ Բնակելի տարածքների առաստաղի բարձրությունը 3,1 մետր է։ Հատակագծերը ճկուն են և նախատեսված են տարբեր ընտանեկան ու կենցաղային սցենարների համար։ Նախագծի պաշտոնական նյութերում ներկայացված են մեկ, երկու և երեք ննջասենյակ ունեցող բնակարաններ։

2026 թվականի մարտին կառուցապատողը բնակարանների ապագա սեփականատերերին առաջարկել է դեռ գնման փուլում աշխատել նախագծի դիզայներական թիմի հետ և տարածքը կազմակերպել սեփական պահանջներին համապատասխան։

Այս շենքում մեծ պատուհանը դեկորատիվ հնարք չէ։ Այն փոխում է սենյակի ամբողջ կառուցվածքը։ Կահույքի տեղադրությունը, լույսի ուղղությունը, առավոտյան և երեկոյան տարածքի տրամադրությունը կապված են դրսի բաց տեսարանի հետ։

Լայն տեռասներն այդ կապը շարունակում են։ Դրանք բավական խոր են սեղան, բազկաթոռ կամ կանաչապատում տեղադրելու համար։ Երևանյան երկար ամռանը տեռասը կարող է աշխատել որպես տան բաց սենյակ։

Ռուբեն Գրիգորյանը համայնապատկերային ապակեպատման մասին խոսել է շատ պարզ պատճառաբանությամբ․ մարդուն պետք է երկնքին նայելու հնարավորություն։ Այդ նախադասության մեջ նախագծի բնակելի փիլիսոփայությունն ամբողջությամբ տեղավորվում է։ Բարձրակարգ տունը պետք է ապահովի ջերմություն, անվտանգություն ու ծառայություն։ Այն նաև պետք է աչքի համար հեռավորություն թողնի։

Parajanov Club House-ի բնակիչների համար նախագծվել է 25-մետրանոց մարզական լողավազան։ Տանիքին լինելու է երկրորդ լողավազանը։ Համալիրում նախատեսված են սպա ակումբ, ֆիթնես կենտրոն, այգի, մանկական ընդարձակ խաղասրահ, բացօթյա խաղահրապարակ, շուրջօրյա քոնսիերժային ծառայություն, ուժեղացված անվտանգություն և մասնավոր ելք դեպի կիրճի տարածք։

Այդ ենթակառուցվածքը բնակչի օրվա ընթացքն ավելի կարճ է դարձնում։

Առավոտյան մարզվելու կամ լողալու համար մեքենա պետք չի լինի։ Երեխաների խաղասրահը նույն շենքում է։ Սպա այցելությունը չի պահանջի քաղաքով մեկ երթևեկել։ Երեկոյան կարելի է իջնել այգի կամ քայլել կիրճի երկայնքով նախատեսված տարածքում։ Հյուրն ընդունվում է լոբբիում ու անցնում վերահսկվող մուտքով։ Կենցաղային հարցերը լուծում է շուրջօրյա քոնսիերժային ծառայությունը։

Տունն այստեղ չի ավարտվում բնակարանի մուտքի դռան մոտ։ Այն շարունակվում է շքամուտքում, այգում, լողավազանում, մարզասրահում, մանկական սրահում և տանիքին։

Սովորաբար այդ տարածքները գտնվում են տարբեր հասցեներում և մարդուց խլում են ժամեր։ Parajanov Club House-ում դրանք հավաքված են մեկ վայրում։ Այդպես շքեղությունը վերադառնում է իր ամենապարզ չափմանը՝ ազատ ժամանակին։

Նախագծի պաշտոնական էջում հրապարակված Գարիկ Մարտիրոսյանի խոսքը ճշգրիտ նկարագրում է այն մարդկանց սպասումը, որոնք տարիներ շարունակ ապրել են Հայաստանից դուրս։ Parajanov Club House-ը նրան հնարավորություն է տալիս հայրենիքը վայելել՝ չհրաժարվելով արտերկրում ձևավորված կենսակերպից։

Այդ պահանջը վաղուց կա։ Սփյուռքում ապրող շատ ընտանիքներ ցանկանում են Երևանում սեփական տուն ունենալ, ավելի հաճախ վերադառնալ, երեխաներին բերել Հայաստան, ամիսներ անցկացնել այստեղ։ Նրանց անհրաժեշտ է մի միջավայր, որտեղ անվտանգության, սպասարկման, ինժեներիայի և մասնավորության մակարդակը ծանոթ է։

Parajanov Club House-ը այդ վերադարձը դարձնում է բնական։ Մարդը չի իջեցնում իր պահանջները։ Նա պարզապես փոխում է պատուհանից բացվող տեսարանը։

2023 թվականի մարտի 31-ին նախագծի պաշտոնական ներկայացումը տեղի ունեցավ Seven Visions Resort & Places, The Dvin համալիրում։ Միխայիլ Գալուստյանը, որը կարճ ժամանակ առաջ ստացել էր Հայաստանի քաղաքացիություն, հայտարարեց, որ պատրաստվում է այստեղ բնակարան ձեռք բերել։ Նա իր որոշումը բացատրեց Հայաստան վերադառնալու սեփական վայր ունենալու ցանկությամբ։

Ներկայացման ժամանակ «Rutsog Invest»-ի փոխտնօրեն Տատիանա Կապլինան մանրամասն ներկայացրել էր երկու լողավազանները, սպա և ֆիթնես կենտրոնները, հինգ մակարդակով կայանատեղին, մանկական տարածքները, կիրճ և Մանկական երկաթուղի տանող ելքը։ Այդ ցանկը երեք տարի անց այլևս միայն շնորհանդեսի սլայդ չէ։ Շենքի հիմնակմախքը կանգնած է, ճակատի աշխատանքներն ընթացքի մեջ են, ներքին համակարգերը տեղադրվում են։

Շինարարությունը մեկնարկել է 2022 թվականի դեկտեմբերին։ 2025 թվականի դեկտեմբերին առաջին մասնաշենքում արդեն բետոնապատվում էին քսաներորդ հարկի ուղղաձիգ տարրերը։ 2026 թվականի հունիսին սկսվել է ճակատի ապակեպատումը, իսկ հուլիսին հրապարակվել են շենքի սեյսմակայունության նախագծային տվյալները։ Շահագործման հանձնումը նախատեսված է 2026 թվականի ավարտին։

125 բնակարանների մեծ մասն արդեն վաճառված է։ Այդ պահին շինարարությունը մոտեցել էր ավարտական փուլին։

Գնորդների այդ արձագանքը հասկանալի է։ Երևանի կենտրոնում նույն հողամասի վրա հազվադեպ են համընկնում այսքան տարբեր առավելություններ՝ կիրճ, Արարատի տեսարան, մեծ տեռասներ, ընդարձակ ենթակառուցվածք, լիարժեք սպասարկում և միջազգային արտադրողների ինժեներական համակարգեր։

Առավել հազվադեպ է պատահում, երբ այդ ամենը հավաքվում է ճանաչելի ճարտարապետության մեջ։

Parajanov Club House-ի թիմը շենքին տվել է այն, ինչ հնարավոր չէ հետագայում ավելացնել հարդարմամբ՝ հստակ գաղափար, ճիշտ տեղադրություն, ամուր հիմնակմախք և սեփական դիմագիծ։

Այս նախագծում շքեղությունը չի կենտրոնանում ցուցադրական փայլի վրա։

Այն գտնվում է շենքի կառուցվածքի ներսում՝ մեկ խորանարդ մետր բետոնի համար նախատեսված 280 կիլոգրամ ամրանում։ Այն աշխատում է Schüco-ի թաքնված հանգույցներում, Mitsubishi-ի ծառայողական վերելակներում, առանձին տրանսֆորմատորային ենթակայանում և ինը բալ հաշվարկային սեյսմակայունության մեջ։

Այն երևում է տեռասի խորության մեջ։ Զգացվում է, երբ լողավազան հասնելու համար շենքից դուրս գալ պետք չէ։ Երբ մեքենան մնում է ստորգետնյա հարկերում, իսկ բակը տրվում է մարդկանց ու կանաչին։ Երբ մեծ պատուհանից երևում է կիրճը, ոչ թե դիմացի շենքի պատը։

Այդ շքեղությունը հանգիստ է։ Այն մարդուն չի ստիպում ապացուցել իր կարգավիճակը։ Պարզապես կարգավորում է նրա օրը։

Փարաջանովը ժամանակին Ձորագյուղն ընտրեց իր տան համար և պատկերացրեց բակում շրջող սիրամարգերին։ Նա չհասցրեց ապրել այնտեղ։ Նրա թանգարանը մնաց կիրճի վրա և դարձավ Երևանի ամենասիրելի մշակութային հասցեներից մեկը։

Այսօր նույն կիրճի եզրին բարձրանում է նրա անունը կրող նոր տունը։ Այն հավաքված է տուֆից, ապակուց, ծանր ամրանից, ճշգրիտ ինժեներիայից և մեծ երևակայությունից։

Ռուբեն Գրիգորյանի արտասանած «այլ կերպ՝ ոչ մի կերպ»-ը Պարոնյան 15/5 հասցեում արդեն ունի իրական բարձրություն։

Մնացածը կանի երևանյան լույսը։